Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Elayna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Elayna. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 25 września 2017

OD Elayny CD Ivette

Spojrzałam na Ivette z irytacją. Co ona widzi w grach? Są gorsze od tych ludzi, co uważają nas za potwory.
- Nie rozumiem Cię, Ivette...
- W sensie?
- Gry to... Gry. Nic specjalnego. Jedynie co robisz, to siedzisz i... Dajesz na klawiaturze koncert - dziewczyna na mnie spojrzała, jakbym właśnie wyzwała jej ojca.
- JAK MOŻESZ UWAŻAĆ, ŻE GRY SĄ NICZYM! - uniosła kawę - TO JEST... ŻYCIE! BEZ GIER NIE BYŁOBY ZABAWY! NIE BYŁOBY ZNAJOMOŚCI I TEJ REPUBLIKI!
- Jakiej republiki...? - uniosłam brew. Nie rozumiem ludzi... Widzą zabawę w czymś, co nie istnieje lub w czymś, czego nie ma. Niechętnie pokręciłam głową. Nienawidzę tego. Kiedy ona się nauczy...?
- Tia... Wracając. Potrzebujemy Cię do misji.
- Misji?
- Musisz pójść do tego klubu - Mizu pokazała zdjęcie budynku. - Tam szukają baristy. Znasz się na nas, łatwo rozpoznasz cień, który jest negatywnie nastawiony na ludzi. Jak znajdziesz, będziesz musiała go zaprosić do siebie.
- Wowowowow! Nie będę narażać swojego życia na --
- Nie on jest mordercą, ale wie, kto nim jest. Przy okazji, dowiedziałabyś się ciekawych rzeczy... Na przykład to, skąd biorą towarzyszy - przerwałam jej.
- Jest to dla nas ważne, bo on psuje nam reputację. Albo ona lub oni. Może to zależeć od naszej neutralności. - Mizu była poważna. W końcu jest detektywem.
- Chcecie mnie wysłać na ala randkę, która by się kierowała na kłamstwie, tylko po to, żeby złapać cień?
- Yyy... Tak. Piszesz się?


<Ivette?>

niedziela, 24 września 2017

OD Elayny

Siedziałam w barze, patrząc na wszystkich wokół. Chyba udało mi się pozostać nie zauważonym. Kione, usiadł obok mnie. Mój kochany towarzysz... Ciekawe, czemu jeszcze mnie nie zabił.
- Może dlatego, że znam cię od urodzenia? - spojrzał na mnie, a ja wywróciłam oczami. No tak, znał mnie przez te 120 lat. Mnie i mojego "zaginionego" brata. Szkoda, że jestem hybrydą... Tyle bym z nim zdziałała... Może dałabym radę go nawet odnaleźć. Wzięłam głęboki wdech.
- Co podać? - z moich rozmyśleń, wybudziła mnie kelnerka. Przyjrzałam się jej. Wyglądała jak człowiek, więc zapewne nie widzi Kione. Wzięłam głęboki wdech.
- Cappuccino i to... Amerykańskie śniadanie - spojrzałam na kelnerkę kątem oka, a ta przytaknęła, zapisując zamówienie i odeszła za ladę. Ponownie zaczęłam się bawić małym cieniem wokół palców. Siedziałam w kącie, mało kto na mnie patrzył. Wzięłam głęboki wdech, a cienisty towarzysz, zatrzymał moją rękę.
- Aż tak ci blisko do śmierci? Nie wszyscy ludzie, patrzą na ciebie neutralnie, pamiętaj o tym. A mi jeszcze daleko do śmierci.
- Przesadzasz, Kione... - oparłam się o oparcie i zamknęłam oczy. W sumie miał rację, nie każdy człowiek patrzy na nadistoty, neutralnym spojrzeniem. Niektórzy, nawet znałam takich ludzi, którzy podbijają serce nadistot, żeby potem, zadać im cios prosto w serce i to dosłownie. Usłyszałam otwieranie drzwi. Otworzyłam jedno oko i spojrzałam na dziewczynę, którą dobrze znałam. Była to Mizu. Stu procentowa, czystej krwi, syrena.
- Cześć, Mizu.
- Cześć Elay. Cześć Kione - Mój towarzysz na jej słowa, tylko skinął głową. Kione był wyjątkowym cieniem, bo tylko on mnie znał dobrze i tylko on wiedział, kiedy i co powiedzieć. Pomagał mi, jest to mój przyjaciel i brat, którego straciłam. Zamknęłam ponownie oczy.
Nikt, nigdy nie pokocha takiej słabej i naiwnej nadistoty jak ty! Jesteś słaba i głupia! Ciekawe, kiedy to do was dotrze, Szlamy!
Natychmiast mi podskoczyło ciśnienie. Szlama... Najgorsze słowo, które mogłoby istnieć. Szlama. Nietolerancyjne sformułowanie hybryd lub nadistot. Wzięłam głęboki wdech, siadając, lekko przygarbiona.
- Co jest, Elayna?
- Wspomnienia i tyle. Szkoda gadać.
- Ciągle o nim myślisz? - złapała mnie za rękę i się lekko uśmiechnęła. Ta, ona zawsze wiedziała co zrobić, żeby mi poprawić humor. Uśmiechnęłam się ledwo na jej gest. Cień wtulił się w moją szyję. Wiedział, jak bardzo lubię, gdy to robi. Gdyby był to materialny mężczyzna, to bym za niego wyszła.
- Wiem o tym, Elay - uśmiechnął się, a jego kły poprawiły mi znacznie humor. Spojrzałam na Mizu.
- Będzie Iv?
- Tia, dzwoniła do mnie, trochę się spóźni. Słuchaj, mam pytanie - wyjęła notatki i mi pokazała szkic - wiesz, co to może być? - wzięłam jej notatnik i przyjrzałam się człowiekowi, co miał przecięte nogi, które leżały obok. Cięcie było profesjonalne, tylko cień, mógł coś takiego zrobić.
- Obstawiam, że to ktoś, sprzed stu lat. Poznaję po tym, że tkanki nie krwawią.
- Co masz na myśli?
- Gdy cień zadaje cięcie, natychmiast zrastają się tkanki i żyły. Nie możliwe, żeby to coś, zginęło przez cień, bez rany kutej. Taki człowiek bez nóg, mógłby przeżyć, dlatego niektórzy lekarze sięgają po pomoc takich jak, ja.
- Ale ty jesteś hybrydą.
- Chodziło mi o rasę cienia. - poprawiłam ją, żeby zrozumiała, co mam na myśli. Dziewczyna sięgnęła po wodę, od razu polewając się w okolicach szyi. Wzięłam głęboki wdech, bawiąc się widelcem.
- Ej...
- Dlaczego jestem hybrydą...?
- Skarbie, byłaś jedną z pierwszych hybryd na świecie. Powinnaś się cieszyć.
- Nikt z ludzi nie może zobaczyć Kione, Ivette, też. To nie jest fajnie, gdy wszyscy na ciebie patrzą jak na wariatkę, bo nie widzą twojego przyjaciela... - zaczęłam głaskać Kione za uchem.
- Kiedyś, twoja krew ci uratuje życie. - uśmiechnęła się w moją stronę. Wywróciłam oczami, a kelnerka podała mi zamówienie.
- Coś dla pani?
- To samo, co przyjaciółka - Gdy kelnerka odeszła, wzrok syreny, jakby stał się pusty.
- Co jest?
- Zaraz przybiegnie Iv, potrącając kelnerkę z gorącą kawą...! - gwałtownie się podniosła i złapała Iv, zanim wpadła na kelnerkę.
- WOAH! - wyprostowała się - dzięki Mizu.
- Nie ma za co - podeszły do mnie i usiadłyśmy w jednym gronie.
- Co cię tak złapało, że aż tu przybiegłaś? Nie wspominając o tym, że gdyby nie Mizu, to byś została oblaną gorącą kawą.

<Iv? tłumacz się>

Eleyna Kingsley


Nie bój się malutki, cień nie zrobi ci krzywdy. On tylko Cię obejmie, byś umarł bezboleśnie.


Jako cień:


Jej towarzysz:



Imię i nazwisko: Elayna Kingsley, ale mówią jej Elay
Wiek: 130 lat/nieśmiertelna wiekowo
Płeć: Kobieta
Rasa: 75% Cień, 25% Illae
Głos: kliku
Orientacja: Heteroseksualna
Zauroczenie: Yyy... Brak? 
Partner: Yyy... Słucham? Już raz miałam partnera, podziękuje siedzenia w kącie i odbijanie piłki o ścianę.
Potomstwo: HAHAHAHA!!! Nie. Może kiedyś
Charakter: Elayna jest skrytą w sobie dziewczyną. Mało o sobie mówi, mało w ogóle rozmawia z innymi. Często jest w swoim świecie, kiedy zakłada słuchawki i odpływa do świata "Co by było gdyby...". Jest bardzo tajemniczą istotą. Strasznie często krytykuje innych, ale to chyba wrodzone. Komentuje wszystko, co uzna, za żenujące lub nie godne jej obecności. Jest optymistycznie nastawiona do wszystkich, oprócz siebie. Tia... Mega pesymistycznie podchodzi do własnych tematów. Nie myśli praktycznie o sobie, a myśli o innych. Pociesza wszystkich, najbardziej jak może, mimo to, że ma sama problemy ze szczerym uśmiechem. Osobiście uważa, że nie powinno istnieć coś takiego jak "miłość". Jest to zwykłe uczucie, które potem wszystkich krzywdzi. Bez muzyki nie widzi życia. Po prostu. Zawsze słucha tego, co chce słuchać i w tym nigdy się nie pomyli. Często także jest zadziorna. Gdy ją poznasz bliżej, zobaczysz jej milszą stronę. Jest przyjazna i oddana dla swoich przyjaciół. Jest z nimi szczera do bólu i często pokazuje swoją dobroć, oddając swoje zdrowie. Rzadko kiedy jest romantyczna, ale jeśli chodzi o robienie randek na zamówienie, to ogranicza ją tylko portfel. Ma bujną wyobraźnię. 
Praca: Lekarz
Umiejętności wrodzone:
- Umiejętność zmiany w cień
- Wzywanie towarzysza
- Cienioznactwo na poziomie podstawowym
- Widać ledwo co jej cień
- Za pomocą dwóch wersów, może przywołać swój cienisty miecz
- Za pomocą wysokiej tonacji, może rozbrzmieć wokół niej fala dźwiękowa
Umiejętności: Umie grać na gitarze elektrycznej i ma śliczny głos, lecz go nie używa zbyt często
Specjalna Umiejętność: Ma możliwość "wyjścia ze swojego ciała", by się rozejrzeć po okolicy, lecz nie może być dalej od swojego ciała niż 8 kilometrów. 
Wygląd: Biało włosa dziewczyna z niebieskimi oczami. Wysoka i zgrabna. Wiele kobiet zazdrości jej kształtów, lecz ona osobiście się nimi nie chwali. Ma 170 centymetrów. Blada cera, ale wygląda jak człowiek.
Rodzina: Miała tylko brata, który zaginął wiele lat temu. 
Ciekawostki:
- Uwielbia pierzaste kreacje
- Chciałaby mieć kota
- Jej ulubionym kolorem jest niebieski
- Nienawidzi egoistów
- Jak jakiś facet zacznie ją czesać po włosach, masz pewność, że się od razu w nim zauroczy
Oszczędności: 100$
Ekwipunek: --
Autor:
[H] Renesme_Darkline
[E-mail] ravenislime@gmail.com